Agile communicatie

Agile gaat paradoxaal genoeg over het inperken van risico’s. Risico’s die ontstaan door een snel veranderende en onzekere context van het project. Overleven in een bekende omgeving heeft veel aan ervaring, lessons learned, vooruit plannen, leiding. Als die voorspelbaarheid vervalt en de herhaalbaarheid van het project nul is heb je meer aan leervermogen, aanpassing, kleine stapjes, wetenschappelijke kennisgaring. M.a.w. agile is geen rommeltje. We hebben een rijtje dit vs dat gemaakt om de verschillen in aanpak te duiden.

Download (PDF, 622KB)

Dit schetsje was de basis voor dit artikel. Als ik mijn ideetjes vanaf het whiteboard vroegtijdig, onaf, en gelijk inscan en desnoods gedraaid publiceer kan iedereen gelijk aanhaken. Dat is agile.

1. Waterval vs Iteratief

Waterval projecten zijn klassieke projecten waar volgorde van stappen te voren bepaald is. Terug naar de tekentafel is ramp voor dit soort projecten, het betekent dat je je werk niet goed gedaan hebt. Iteratieve planning onderstreept dat de volgende stap pas bekend is als de vorige bijna is afgerond. Terug naar de tekentafel is juist een must.

2. Gesloten vs Open

De intelligentie in het project is het geheim van de smit. Als je weet wat je doet. Openheid zorgt ervoor dat alle kennis van buiten en binnen de organisatie meewerkt om risisco’s vroegtijdig te zien en voor te zijn.

3. Bottom up vs Top Down

Centraal geleide systeem… Ik weiger dit document verder af te typen tot er commentaar op is. Hoe moet ik weten waar accenten te leggen? 

4. Toestemming vs Vergeving

Beter om vergeving te vragen dan om toestemming. Dit gaat ervan uit dat mensen in de basis proberen het beste te doen. Je kunt beter een paar goedbedoelde leerzame fouten tolereren in het project dan een hoop mensen die wachten op een order.

5. Stellend vs lerend

Als je ervaring of een kristallen bol hebt kun je gaan voorspellen en stellen dat je weet hoe te toekomst eruit ziet. Dat je weet wat je kunt verwachten als je voor het eerst gaat zoenen bijvoorbeeld. Weet je dat niet is lerend opstellen wel zo handig.

6. Herhaalbaar vs Flexibel

Deze projecten lenen van voorgaande en veronderstellen dat volgende projecten een herhaling daarvan zijn. Is de onzekerheid groter dan het herhalingsgehalte doe je verstandig aan zoveel mogelijk flexibiliteit in te bouwen. Kleine verwisselbare schaalbare legoblokjes zijn beter dan een grote auto.

7. Big Bang  vs Baby steps

Campagnes in de zin van media inzet zijn altijd big bang. Alles wordt groot uitgedraaid op het ene plan. Het woord campagne slaat op oorlogvoeren. Campagnes zijn zelfs daar niet van deze tijd. Een portfolio van kleine proefstootjes, verkenningsvluchten, chirurgische aanslagen en guerrilla tactieken zijn meestal effectiever als je niet weet hoe groot of waar je tegenstander zit. Babysteps gaan over kleine, snelfalende, adaptieve mediatactieken.

8. Chef bepaalt vooraf vs Klant bepaalt achteraf

De baas weet net zoveel als jij. Niets. Ervaring is zelfs belastend. Er is maar een kritisch punt in de hele exercitie en dat is of de klant het leuk, belangrijk, slim, mooi, opmerkelijk, doorvertelbaar, aansprekend, referteerbaar vindt. En dat weet zelfs de klant nog niet voor je klaar bent met communiceren. Enquêtes doen daar weinig aan.

14. Deadlines vs Lifelines

Agile kijkt wat er af kan zijn zodat er een minimaal verscheepbaar product ontstaat niet half af, maar rudimentair af. Bij een brug is dat lastig. Bij een blog is dat prima te doen. Laat maar ontstaan.

10. Plan is heilig vs Resultaat is heilig

Hoe vaak weet je halverwege dat het plan niet gaat slagen en dat je er dan mee door moet gaan omdat dat moet. Bij agile is het resultaat, zelfs al weet je het pas als het af is, heilig.

11. Geloven vs Meten

De concurrent doet het ook is ongeveer waar 90% van alle communicatie mensen hun project op afstemmen. Dat kan als iedereen weet wat ze doen. Als niemand het weet is het vrij dom. Meten meten meten experimenteren en weer meten is het soelaas.

12. Opinies vs Hypotheses

Zeggen dat je het ook niet weet maar dat je helder wilt maken hoe je ongelijk is te bewijzen is een erg wetenschappelijke methode van kennisgaring. Mooi nederig ook met het oog op een onzekere context.

13. Budget vs Triage

Triage is de kunst van het afwegen van conflicterende investerings beslissingen. Waar stoppen we vanaf nu ons geld in. Niet nadenken over afgezonken kosten (bygones are bygones). Budgetten zijn leuk als je weet wat er komen gaat.

Mensen ipv processen…

Deze bijdrage Agile communicatie – Lenige communicatie beheersing komt van nɐɐʍdɐɐ1.

Merk spraakverwarring

Marketinglui gebruiken het woord “merk” zoals actievoerders het woord “respect” gebruiken. Je mag uit de context opmaken wat er mee bedoeld werd, en de spreker heeft nooit ongelijk. Wat is een merk? De amerikanen vinden iets anders dan de europeanen.

Aan de overkant van de oceaan gebruikt men het woord “brand” veel meer in de zin van kenmerk. Een brand is volgens de AMA een:

“Name, term, design, symbol, or any other feature that identifies one seller’s good or service as distinct from those of other sellers.”

Een brand is bij hen dus de uiterlijke, opzettelijke verzameling van zintuigelijke prikkels. Niet het product zelf. Prikkels zijn er op het gebied van tast, smaak, beweging, druk, reuk, balans, pijn, temperatuur, gehoor, zicht. Voorgaande interacties worden door herkenning en herinnering op toekomstige interacties overgeërfd. Deze kenmerkende prikkels brengen onderscheid aan in afzenders en hun producten. Maar kenmerkende prikkels zijn niet hetzelfde als de afzenders of hun product.

Het nederlandse SWOCC neigt meer naar de Europese variant. Het europese merk is het amerikaanse brand maar dan inclusief het kale product.

“Een merk is een identificeerbaar product, dienst, plaats of persoon, waaraan voor de koper of gebruiker relevante, unieke symbolische waarden zijn toegevoegd die nauw aansluiten bij de behoeften van de consument. We spreken van een succesvol merk, als het merk deze toegevoegde waarden onder druk van de concurrentie weet te behouden.”

Zie je? Iemand heeft opzettelijk symbolische waarden toegevoegd (de brandowner, de afzender) aan een product en daardoor is het product opeens een merk. De “relevante symbolische waarden” zijn natuurlijk veel ruimer dan kenmerkende de prikkels uit Amerika. Het punt is echter dat Europeaanse schrijvers met brand wel het product bedoelen. In de volksmond is het nog erger. In blogs kom je bijvoorbeeld tegen dat “merken weinig aan webcare doen”. De hopeloze schrijver kan niet anders bedoelen dan dit

“Een merk is het kale product inclusief de onderscheidende kenmerken (brand) maar ook en vooral inclusief de afzender (merkbeheerder of brandowner)! Kortom een merk is een bedrijf dat reclame maakt.”

En dan wordt het me te gortig. Wat is het nou: de kenmerken, het product of het bedrijf?!  De doorgaans engere definitie van de Amerikanen leidt al tot vreselijk gewauwel als men rechtstreeks blogs vertaalt. Maar dit kan echt niet.

Klassieke merkmodel

Voluit is het klassieke model over de werking van merk uitgedrukt in heldere termen als volgt. Producten met een merk leveren vaak meer op. Klanten herkennen en herinneren het merk. Die herinnering beïnvloedt uiteindelijk onze conatie. De merkbeheerder probeert het merkimago van producten of diensten te beïnvloeden door te sleutelen aan de merkbeleving. Dat kan onder andere door het merk  (in de zin van kenmerken) te wijzigen. In dit klassieke merk model zitten dan de volgende elementen:

1. Een merk is een verzameling kenmerken ter herkenning van een verhandeld product (dienst, idee, product, persoon, beest, planeet). Een merk is dus niet het kale ongedifferentieerde product zelf.
2. Een merk is niet de afzender van kenmerkende en herkenbare boodschappen over het product. Dat is de brandowner, de merkbeheerder.
3. Een merk is niet de verzameling interacties met de herkenner. Dat noemen we merkbeleving. Merkbeleving ontstaat niet alleen door toedoen van merkbeheerders maar ook anderen bijvoorbeeld door mond-tot-mond reclame.
4. Een merk is niet de verzameling symbolische waarden, percepties en associaties die de herkenner beleefd. Die verzameling heet merkimago.

Zelfde pagina

Ken je een betere? Geef me dat door. En voor de rest. Wat je ook kiest als definitie van merk zorg dat helder is wat je bedoeld. Het merkimago van het marketingvak zelf lijdt onder al die kenmerkende spraakverwarringen. En dat lijkt me slecht. Ik denk overigens dat dit traditionele merken model dikke onzin is. Maar voordat je dat kunt aantonen moet je eerst even zorgen dat iedereen op dezelfde pagina zit.

Deze bijdrage Wat is een merk? – vage bedoening komt van nɐɐʍdɐɐ1.

Stel je voor, je werkt bij Media Markt. Eén van de dingen die je doet in een koffiepauze of op een rustig moment, is inloggen op een digitaal platform waar je werkgerelateerde vragen van collega’s uit andere vestigingen opzoekt en beantwoordt. En duizenden van je collega’s doen precies hetzelfde. Vragen over specificaties, installatie en gebruik van de 1000 en 1 artikelen die verkocht worden. Maar ook over lastig klantgedrag en hoe daar mee om te gaan, etc, etc. En ze doen dat helemaal vrijwillig, uit eigen vrije wil. Klinkt vreemd?

Blauwe T-shirt familie

Best Buy, de Amerikaanse tegenhanger van de Media Markt, alleen dragen ze daar allemaal blauwe t-shirts, heeft dit voor elkaar gekregen. Een werknemers community -Blue Shirt Nation- die echt functioneert. Zowel managers als verkopers delen hun ervaringen, wisselen tips uit en doen verbeteringsvoorstellen. Ze helpen elkaar. In andere woorden, de gezamenlijke kennis en ervaring wordt bedrijfsbreed gedeeld en ingezet. Het is allemaal gestart met een piep klein budget, buiten ICT afdeling om en bedoeld als een intern onderzoekstool voor marketingvragen. Het startte in 2006 en al snel logde elke maand 14.000 collega’s in. Zij namen de regie over en gelukkig begrepen de oprichters en het bedrijf dat ze dat moesten laten gebeuren. Het 1e platform werd te klein en er kwam een nieuwe, betere en daarna nog veel meer sociale media activiteiten door Best Buy. Volgens specialisten is dit een klassieke groundswell; dit betekent ‘vloedgolf’ en staat in deze context voor de vloedgolf die ontstaat als een grote groep mensen op internet gezamenlijk in beweging komt voor een bepaalde zaak of bepaald doel.” Het draait daarbij om 7 types van participanten. Van creators, tot critics tot spectators.

Cultuurverandering door social media

De ABNAMRO bank heeft instellen, uitrol en populariteit van het  eigen social networking platform ‘Arena’ actief ondersteund, ook door Gerrit himself, vanaf het begin. Er werd niet gekozen voor een grote bedrijfsbrede uitrol en kickoff dagen, maar voor een gericht groeipad, waarbij gestart werd met één specifiek segment en sterk gericht op onderlinge dialoog via Arena. Daar waar de urgentie en de relevantie van een open dialoog duidelijk aanwezig was. In dit geval mensen van Fortis en van ABNAMRO met elkaar laten samenwerken. Dit langzaam op- en uitbouwen om vervolgens nieuwe groepen deelnemers en functionaliteiten toe te voegen. Volgens De Bank zelf is het een succes en kent Arena een bijzonder hoge participatiegraad. Inmiddels is Het Nieuwe Werken ook door de bank omarmd en zoals blijkt uit dit artikel wordt ook serieus nagedacht hoe allang verankerde papierstromen rond om bijvoorbeeld hypotheken en overleg processen m.b.v. social media verbeterd kunnen worden. Dat zou pas een echte cultuurverandering zijn.

Deze bijdrage Social intranet – casussen komt van nɐɐʍdɐɐ1.

Dit is een rant tegen mailen. Print moet deaud, mail ook!

1. Gij zult nooit meer CCen

Jouw CC cultuur is funest voor mijn time management. Moet ik eerst door die hele bak heen waden om te kijken of er toevallig wat relevants voor mij bijzit? Ik abonneer me wel op je groep of volg je feed of whatever. Mail is persoonlijk. CCers zijn interne spammers en daarom misschien nog wel meer crimineel. Juist omdat ik me dr nog minder aan kan onttrekken.

2. Gij zult geen bijlages aanhechten

Alle kennis van organisaties ligt begraven in het massagraf van bijlages: de mailserver. Bijlagen kosten ruimte, download tijd: een hel als je over 3G (mobiel) Ik heb nooit de goeie viewer en nooit de goeie versie.
Documenten leven sinds 2005 in de “cloud” en niet op jouw bureaublad. (Wat is dat? Een bureau!?) Zeker geen Word. Zeker niet als er “Definief” of “BELANGRIJK” in de titel staat. Zeker geen PDFs. Die zijn voor whitepapers, Indesign freaks of voor factuurparanoisten. PDFs zijn vooral om te delen op Scribd.

3. Gij zult niet knielen voor de inbox

De inbox is ook funest voor jouw time management. Het postvak werkt volgens een First In First Out prioriteit systeem. Daardoor maak je geen goed onderscheid tussen belangrijk en urgent. Is funest voor je leven. Je Blackberry wordt zo een hongerige tamagotchi. We hebben social business apps zoals yammer. Daar kan alles mee wat je had willen mailen. Gebruik River dashboards.

4. Gij zult niet het wiel uitvinden

Je gaat niet opnieuw het wiel uitvinden. Je gaat eerst maar even googlen en zoeken op het je intranet en extranetten wie al vaker met dit bijltje heeft gehakt. #durftevragen.
Vanaf je de eerste letter van je document is het gedeeld met relevante betrokkenen. Beginspraak betekent geen commissies, geen achterkamer politiek, transparante organisatie meer zijn. Tenzij je Apple bent, dan hoeft het niet, die mogen wielen uitvinden.

5. Gij zult geen aandacht stelen

Mail nooit ongevraagd. Al heb je de beste bedoelingen. Al vinden we je nog zo leuk. Al vind je de dolfijnenjacht nog zo erg. Maar mail zeker niet ongevraagd om iets te verpatsen. Jajaja, vrijheid van meningsuiting is groter dan ‘respect’ voor God en Vaderland. En de waarheid is belangrijker dan gelijk hebben. Kortom Wees geen lutser.

6. Gij zult niet in hokjes denken

Buiten het hokje van jouw emaildomein leven stakeholders. Ze hebben geen last van jouw nieuwe kleren en heilige huisjes. Deel documenten bij voorkeur snel met mensen buiten je email domein. Noem interne communicatie voortaan ouderwetse loonlijst communicatie. En praat veel over de grens. Schrijf Engels, zodat je weet wat inbox betekent. Je bent lid van een beweging niet een hokjes mens. Tenzij je bij Apple werkt, das anders.

7. Gij zult altijd mobiel werken

Vanaf je minitablet (voorheen smartphone, daarvoor mobiel, daarvoor mobiele telefoon), of van je maxitablet zoals iPad kun je echt alles doen. Altijd. De ethernet kabel stopt in de meterkast. Ook codehacking, ook boekhouden, ook InDesignen, ook tekenen. Als je niet vanaf de WC pot van de Starbucks kunt doorwerken heb je niet begrepen. Daar ontstaan immers de mooiste ideeën. En vooral hoe je toe kunt voegen aan andermans ideeën.

8. Gij zult nooit opzettelijk vergaderen

Fysieke meetings zijn niet effectief. Je kunt het niet, ondanks de cursussen, geef het op. Behalve elkaar per ongeluk tegenkomen, of staand scrummen, of een venti-latte-machiavelli-soya delen in Seats2Meet. Dat werkt honderd keer beter dan een uur vergaderen. En halloho, je hebt toch geen vergaderruimtes meer. Meetings met meer dan twee alleen via video chat zoals Skype. Behalve op het toilet dan. Da’s raar.

9. Gij zult nooit meer printen

Je mag geen hutkoffers met papier meer meeslepen in de trein. Simpel. Omdat papier en printers ook verboden zijn. Niet vanwege de rugproblemen, het milieu, brandgevaar of omdat het rommel geeft in de trein. Kranten, magazines, boeken, vooral leerboeken, aanteken blokken, ze moeten verbrand.
Print is asociale media. Valt niets van te delen. Bovendien iedereen leest mee over je schouder. Een Kindle Fire met een privacy filter screen: beter.

10. Gij zult niet mailen maar delen

Dit laatste gebod is vooral een uitnodiging om deze 10 geboden voor jezelf uit te werken. Enfin. Je snapt het thema. Borduur er zelf maar op verder. Je mag geen vaste computers gebruiken. Je mag geen landlijn telefoons gebruiken. Je mag geen vaste werkplekken of vast kantoor gebruiken. Etc. Etc. Je werk wordt niet bepaald door wat de achterlijkste (telex fax vaste lijn wordperfect 5.0) klant wil, noch door onzinnige werkwijzen, noch door 10 geboden, noch door Apple, noch een rund, noch een ezel, noch iets wat in steen gehouwen is.

De online preso

Een filmpje

De 10 Geboden van Bram Alkema from ipasta on Vimeo.

Deze bijdrage Niet mailen maar delen komt van nɐɐʍdɐɐ1.

Het business model canvas is… een model. Maar omdat het woord business model zelf al een model genoemd was, heet het model niet business model model. Eh.. Business model canvas dus. Het model is bedacht door Alex Osterwalder en geniet enige populariteit. Dat komt omdat hij het canvas letterlijk als denkraam inzet. Je hangt een grote Daardoor is het BMC meer een brainstorm methode geworden dan een model. Deze methodiek wordt vaak gecompleteerd door een brainstorm methode “Visual Group Meeting” van David Sibbet. De belofte van de methodiek  is dat bedrijfs strategie vooral bottom-up en in gezamelijkheid besloten kan worden. Er wordt vaak gewezen door gebruikers dat het bezigen van een gezamelijke taal een enorme plus is. Er is nog wat verwarring over wat het verschil is tussen een verdien- en een bedrijfsmodel. Verdienen beperkt zich, volgens ons, met name tot de manier waarop revenuen binnen komen. Dus op het zuidoosten van het canvas. Kijk verder op  http://www.businessmodelgeneration.com/canvas

We gebruiken het business model canvas vaak op de samenhang van de verschillende bedrijfsonderdelen op de communicatie strategie te delen.

Deze bijdrage Business Model Canvas komt van nɐɐʍdɐɐ1.

3D Model

Hier een tekening. Het is de mapping (vertaling) van het 3D model op het business model canvas van Alex Osterwalder. Zie de casus van het baby olifantje. Het BMC is een instrument om de waardecreatie binnen een organisatie (het bedrijfsmodel) letterlijk in kaart te brengen. Het 3D model is een herindeling van media naar zender ontvanger configuratie. Het idee is dat je de “klantkant” van het bedrijfsmodel opnieuw onder de loep neemt. Het is vaak onmogelijk zonder omdenken van je waarde propositie een zinvolle geïntegreerde aanpak van nieuwe media toe te voegen. Seth Godin rept in dit verband over een Meatball Sundae.  Een oud product kun je niet met nieuwe media aan de man brengen. Je kunt als creatieve marketeer  instellen om slechts de perceptie van je product of dienst te veranderen. Dat scheelt het omdenken van alle bedrijfs processen. Rory Sutherland vertelt er over. Van alle omgedachte versies (soms moet je lang nadenken) van je waarde propositie kun je vervolgens die waardepropositie kiezen die je het beste in staat stelt om gebruik te maken van voor handen zijnde media formats.

De troost van dit model is dat de paradigma verschuiving niet betekent dat het oude denken weg moet, maar uitgebreid. Je moet niet slechts zenden maar proberen praten met je klant, praten tegen je klant en praten van klanten onderling te integreren op een andere betere goedkopere manier. De waarschuwing van dit model is dat je het beste niet kunt gaan denken vanuit sleetse waardepropostities of traditionele media aanpakken als je “wat wilt met social media”

Deze bijdrage 3D model – Osterwalder Hack komt van nɐɐʍdɐɐ1.

Omdenken

Er was eens ….een dierentuin die zwanger werd. Niet echt natuurlijk, maar één van haar bewoners, een olifant, was dat wel. Gelukkig maar, zoals zal blijken. Het was zo’n oude Victoriaanse dierentuin midden in de stad, in dit geval Antwerpen, bestaande uit een grote verzameling gebouwen van rood gemetseld baksteen waar de dieren in kleine, stinkende hokken leefden. Althans dat was ondanks verbouwingen en andere vernieuwingen nog steeds het doorgaans wat negatieve beeld ervan. Het aanzien van en bezoek aan dit soort dierentuinen brokkelde al geruime tijd af. Tijd voor actie.

In goede marketing termen wilde de dierentuin weer ‘Top of Mind’ worden bij hun belangrijkste doelgroep; jonge gezinnen. De goede oude tijden van een dagje met z’n allen naar de dierentuin gaan, moesten weer herleven. Want zo was het altijd geweest. Helaas was er slechts een extraam laag budget.

Zwanger!

Dat was de tekst boven de projectie van de echografie van de zwangere olifant, Phyo Phyo, op een aantal flinke kantoorgebouwen in het centrum van grote Belgische steden. De opvallende start van de nogal onorthodoxe marketing en communicatie campagne voor de ster in wording, baby-olifant Kai-mook. Heel België raakte betrokken bij deze zwangerschap, bij de naam-geef-wedstrijd, bij de geboorte van Kai-Mook meer dan 9 maanden later, bij de 1e pasjes in het buitenverblijf, bij de 1e verjaardag en onlangs nog bij de verhuizing naar een nieuw verblijf. Hoe? Niet door de klassiek noodzakelijk geachte massale inzet en inkoop van traditionele media als radio, tv en kranten/magazines.

Het succes van Kai Mook is grotendeels veroorzaakt door slim gebruik van nieuwe en sociale media. Met een eigen actie website met daarop games als ‘zie je het hoofdje op de echografie’, RSS feeds, widgets, sms-alerts service voor als de bevalling begon. Maar ook een youtube kanaal met video’s van o.a. de zwangere moeder, Gmaps , een eigen baby olifantje Facebook fan pagina (nog voor de geboorte en nog voor de naam gekozen was), een publieke flickr pagina, etc. Allemaal digitale (on line) activiteiten. Tegelijk werden ook ‘echte’ (off line) acties georganiseerd om de hype te voeden: de naam geef wedstrijd met raam posters, speciale T-shirts voor o.a. carnaval, een speciaal bier, een boek en een babyborrel annex volksfeest op het Astridplein.

Allemaal met kleine budgetten. En enorm veel (gratis) publiciteit in de kranten en op tv, die dit verhaal maar al te graag oppikte en uiteindelijk veel meer bezoekers(zie cijfers hieronder) voor de dierentuin. Want daar was het allemaal om te doen, toch?

Omdenken; make stuff worth sharing

De resultaten die gesorteerd worden worden niet meer uitgedrukt in bereik (eyeballs), maar wel in participatie van mensen. Hoe bereik je dat: drie pijlers: storytelling, experience en partnerships.’

Omdenken; van dagje dierentuin naar baby-visite

Kai-mook is door verschillende marketing deskundigen een ‘love-brand’ genoemd. En het was ook een typische‘cultuur’-marketing campagne. Boeiend jargon en leuk voor inhoudelijke vakdiscussies. Maar geen bezoeker van de dierentuin zal letterlijk zeggen dat ze vanwege de love-brand en de prachtige cultuur-marketing acties bereid zijn de toegangsprijs te betalen. Zo denken en praten ze niet. Veel van die extra bezoekers komen ook niet voor een dagje dierentuin. De meesten komen op baby-visite. Een soort beschuit-met-muisjes-eten moment beleven. Hun ‘merkbeleving’ is gericht op het olifantje, gevoed door het hele verhaal van de zwangerschap,risico’s,  bevalling, etc. Niet op de dierentuin als geheel, niet op de organisatie of de lokatie oid. Ze hebben meegeleefd, meegedaan en nu willen ze het zelf meemaken. Kai-Mook zien en hallo zeggen. Vaak in groepjes en regelmatig afgesproken via Facebook en Twitter. Daar zitten eerder(werkende) jongeren, studenten dan jonge gezinnen. Nieuwe groepen bezoekers voor de dierentuin dus. Bijvangst voor de dierentuin.

Nog een paar feiten

• 8500 mensen hebben tijdens de zwangerschap naamsuggesties gedaan voor de boorling.

• 41.000 mensen hebben zich ingeschreven voor website updates

• 850.000 unieke bezoekers hebben de website van Kai-Mook bezocht

• 560.000 mensen hebben de geboorte live gevolgd online.

• 22.000 blogpost zijn verschenen op het internet over Kai-Mook (vooral op fotoblogs)

• Het bezoekersaantal tijdens 2009 lag 33% hoger danhet jaar ervoor (ofwel 250.000 bezoekers meer)

Lezen

Site van Kai-Mook

Het boek ‘Olifantenmarketing’

Docusoap met een boodschap

Video’s

Boondoggle

Babyolifantje

Het babyolifantje gaat over een omdenk actie en campagne bij de zoo van antwerpen.

Vier stappen anders

1. Omdenken van de waardepropositie
   Beschrijf hoe de waardepropositie anders is dan het was.
2. Praten tegen publieken
   Hoe wordt er gepubliceerd en gedistribueerd
3. Praten met publieken
4. Praten van publieken onderling

NB

In artikelen, blogs en op tv lijkt het alsof de dierentuin alles zelf heeft bedacht en op eigen houtje met haar eigen mensen heeft uitgevoerd. De directeur van de dierentuin geeft lezingen en heeft er zelfs een boek over geschreven. Maar hoe zit het dan met de vele prestigieuze en internationale prijzen die door het reclamebureau dat ze  hiervoor in de arm hadden genomen, zijn gewonnen? Een bureau dat bekend staat om haar vele succesvolle interactieve campagnes. Zij hebben het op hun website over ze samen met de dierentuin het Belgische volk op sleeptouw hebben genomen. Lijkt erop dat Kai-Mook meerdere ‘vaders’ heeft.

Deze bijdrage Babyolifant.be – Case over omdenken komt van nɐɐʍdɐɐ1.

Opdracht

Inleiding

Het managen (in de zin van beheren, beheersen) van nieuwe media betekent dat je in staat moet zijn de organisatie te adviseren, sturen, mee te nemen, te betrekken in veranderende tactieken, middelen, doelen en technologieën rondom het gebruik van nieuwe media. Een bek vol. Hoewel de communicatie doelstellingen vaak externe communicatie betreffen is het managen ervan veelal eentje die interne processen raakt. De meeste communicatie plannen sneuvelen omdat ze niet  helder maken hoe de interne processen en communicatie capaciteit benut moet worden. Daar komt bij dat bestaande, meer traditionele communicatie processen geïntegreerd moeten worden. We beginnen management dan ook vanuit de organisatie.

Opdracht

Initieer een nieuw proces waarmee je een kleine verandering aan brengt in de communicatie tactiek van je organisatie, met het oog op de invoering van nieuwe media. Maak het plan hoe je dat teweeg gaat brengen en voer het uit gedurende de looptijd van de cursus. Dus: je bent community manager van het veranderingsproces.

Extra eisen

1. Maak gebruik van een social intra- of social extranet.
   Podio, yammer, Google plus of Pleio
2. Maak gebruik van iteratieve planning
   Zoals Agile projectmanagement
3. Zorg dat je nieuwe media invoert
   Duh!?
4. Maak het niet te groot
   Gebruik een proeftuintje. Zorg dat je verandering maar een klein afgescheiden gedeelte van de organisatie betreft. De scope (rijkwijdte) van de verandering moet zo klein genomen zijn dat er daadwerkelijke veranderingen bespeurbaar moeten kunnen zijn in de leerperiode.
5. Doelen
   De doelen die gesteld worden zijn rudimentair en voorlopig. Totdat je weet en geleerd hebt hoe nieuw media processen te managen zul je niet in staat zijn communicatie doelstellingen te formuleren. Dus alle doelen en doelstellingen krijgen de vorm van een hypothese.
6. Wees accountable
   Bijvoorbeeld door een verslag bij te houden, dat de leerervaring behelst. Aan het eind van de leer periode zal dat verslag gebruikt kunnen worden door jou en de docent om te bezien of je je leerdoelen gehaald hebt.

Deze bijdrage De opdracht – Koers wijziging komt van nɐɐʍdɐɐ1.

Indeling van media

Media technologieën hebben meestal meerdere media formats. In tegenstelling tot de technologische doorbraak, die vaak een uitvinder heeft, zijn de meeste formats zogenaamde sociale innovaties. Formats hebben vele uitvinders. Een format is een verschijningsvorm van communicatie die hoort bij een bepaalde technologie. De eerste radio werd door de uitvinders bijvoorbeeld bedoeld als draadloze telefoon. De sociale innovaties die er op volgden mondden uit in radio-eigen formats, zoals het hoorspel. Media formats kun je indelen naar aantallen zenders/ontvangers. Vanwege de onderliggende technologie hebben TV formats vaak een zender en veel ontvangers en dat zelfde geldt voor de drukpers. Het is lastig een dialoog met een drukpers voor te stellen. Het kan best maar het ligt niet voor de hand. Bij de telefoon is het precies anders om. Een telefoon heeft slechts een zender en een ontvanger en is uitermate geschikt voor dialoog. De telefoon technologie kan best veel zenders en veel ontvangers hebben zoals het  format “belboom”. Over het algemeen zijn media technologieën (vectoren) niet goed in alle zender ontvanger configuraties. Bekijk het onderstaande staatje en probeer je eigen media formats die je gedurende de dag gebruikt in te vullen.

Deze bijdrage 3D model – media formats indeling komt van nɐɐʍdɐɐ1.

Het sleets patroon

De eerste mobiele telefoon heette… de radio. Een draadloos versie van telefoons werd geïnstalleerd op schepen in de havens. Zo konden ze met de wal bellen zonder draadje. De telefoon op de schepen was aangesloten op het omroep systeem.  Het verhaal wil dat men grammofoonspelers naast de telefoon zette en gewoon de lijn openhielden. Verbinding maken was namelijk een crime dus dit was de oplossing. Toen andere schepen zonder eigen grammofoon afstemden op de wachtmuziek van de telefoon gesprekken kon de hele haven meegenieten van dezelfde muziek. Het eerste radio station was een ongelukje. En dat komt veel vaker voor. Dat we proberen een nieuwe technologie als vervanging in te zetten voor iets bestaands. En dan duurt het een tijdje tientallen jaren soms, voor de nieuwe technologie zijn eigen toepassingsgebied en formats “ontdekt”.  Dat het niet meer de vervanging is van iets ouds. We zien dat terug bij e-mail (vervanging van de brief) waar we dezelfde symbolen “envelopjes” “Paperclips” en schrijfformats als “Beste lezer,” blijven hanteren. Briefhoofden mee sturen, handtekeningen plaatsen, carbon copies rondsturen. E-mail werkt totaal anders dan de brief. Formats kopieren in eerste instantie van succesvolle historische formats.

In het (ingewikkelde, sorry) plaatje zie je dat verschillende media vectoren meerdere formats opleveren. Waarbij een onderscheid gemaakt is tussen de samenstelling van zenders en ontvangers. Sommige vectoren zoals e-mail zijn in staat zowel een op een, een op veel en veel op veel formats te leveren. De meeste vectoren kunnen dat vanwege de onderliggende technologie niet. Beschouw het gespreksformat van 27MC bakkies en dat van een 3FM popmuziek show.

Een op een formats zijn wederkerig. Er wordt net zoveel data (informatie) verkregen als gegeven. De psychologie ervan wordt gedreven door de gepercipieerde eerlijkheid van de uitwisseling. Stelt een zender zich hautain op kan de ontvanger weigeren te reageren. We noemen die media uitgelokt (solicited). Dat betekent dat de ontvanger niet alleen achteraf instemt met de uitwisseling maar aangeeft open te staan voor contact.

Een op veel formats zijn eenzijdig. Er wordt slechts informatie, boodschap, reclame, propaganda (voorlichting) overgestuurd. De invloed van de ontvanger op het gebodene is nihil.

Veel op veel formats kenmerken zich door openheid. Iedereen kan horen wat de anderen te zeggen hebben.

Deze bijdrage De geschiedenis van de media komt van nɐɐʍdɐɐ1.